ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ
ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΟΜ.Υ.Λ.Ε
ΓΙΩΡΓΟΥ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΕΠΙ ΤΟΥ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΥ ΤΟΥ ΥΝΑ
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να ευχαριστήσω και εσάς και την Επιτροπή, η οποία μας δίνει τη δυνατότητα να μιλήσουμε γι’ αυτό το νομοσχέδιο, το οποίο έρχεται στη Βουλή. Θα μιλήσω, κυρίως, για το Κεφάλαιο Ι’, το οποίο αναφέρεται στη λιμενική πολιτική.
Πριν, όμως, επιτρέψτε μου ένα σχόλιο για το θέμα του τέως Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας που επανασυστήνεται. Νομίζω, ότι μετά από ένα αρνητικό τριετές διάλειμμα που έδωσε μια διαλυτική κατάσταση στο Υπουργείο, έχουμε μια επιστροφή. Μόνο που αυτή η επιστροφή είναι επιστροφή στο κακό παρελθόν. Αντί να προχωρήσουμε σε ένα αναπτυξιακό Υπουργείο, πολιτικά δομημένο, που θα έχει ρόλο στις ζωτικές αναπτυξιακές ανάγκες που έχει ο τόπος, στον τουρισμό, στη ναυτιλία, φτιάχνουμε πάλι ένα στρατικοποιημένο Υπουργείο.
Όσον αφορά στο Κεφάλαιο Ι’ της λιμενικής πολιτικής, θεωρώ ότι βασικό στοιχείο της φιλοσοφίας αυτού του Κεφαλαίου είναι η ιδιωτικοποίηση των λιμανιών, στο οποίο είμαστε ριζικά αντίθετοι είτε αυτό γίνεται και αφήνεται ανοικτό με το θέμα της πώλησης μετοχικού κεφαλαίου των μετοχών, οι οποίες, όπως γνωρίζετε, έχουν μεταφερθεί στο ΤΑΙΠΕΔ. Εδώ θέλω να κάνω μια παρατήρηση. Τέτοιο πρότυπο δεν υπάρχει πουθενά σε καμία χώρα της Ευρώπης. Γνωρίζουν, όσοι είναι στον Πειραιά, ότι υπάρχουν ισχυρές πιέσεις από την COSCO και από άλλα ιδιωτικά ντόπια επιχειρησιακά συμφέροντα που θέλουν να πάνε σε αυτό το μοντέλο. Αυτό το μοντέλο έχει ένα πρότυπο τον άκρατο φιλελευθερισμό της Θάτσερ, το οποίο και οι ίδιοι οι νεοφιλελεύθεροι, το θεωρούν πλέον αποτυχημένο.
Θα σας πω μια εμπειρία. Όταν είχα, πριν έξι χρόνια, επισκεφθεί το Λίβερπουλ στο κεντρικό σημείο της πόλεως, είδα μεγάλους όγκους από χώματα διαφόρων χρωμάτων. Θεώρησα ότι κάποια έργα γίνονται εκεί. Ρώτησα, λοιπόν, τους συναδέλφους και μου είπαν όχι. Επέλεξε η διαχειρίστρια εταιρεία να φέρει αυτά τα χύδην φορτία στο κέντρο του Λίβερπουλ. Φανταστείτε αύριο το πρωί στον Πειραιά ή στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, όταν επιλέξει η COSCO ή οποιαδήποτε άλλη διαχειρίστρια εταιρεία να μεταβάλει το κέντρο του Πειραιά σε διακίνηση χωματουργικών χύδην φορτίων.
Βέβαια, θα έχουμε ένα ιδιωτικό μονοπώλιο που αν το συνδέσουμε και με την ενοποίηση των τριών άλλων λιμανιών στην Αττική, αντιλαμβάνεστε τι θα γίνει. Είμαστε βέβαια ριζικά αντίθετοι και στο θέμα των παραχωρήσεων τύπου COSCO, διότι η εμπειρίας μας, παρά αυτά τα οποία λέγονται και μπορούμε σε ένα δημόσιο διάλογο να τα στοιχειοθετήσουμε. Υπάρχει και απεμπόληση του δημόσιου συμφέροντος και του δημόσιου ελέγχου και κυρίως πλήρης αποδιοργάνωση των εργασιακών σχέσεων.
Το νομοσχέδιο έρχεται και στο θέμα των εργασιακών σχέσεων. Στο άρθρο 41 έρχεται και λέει, ότι επειδή θα ενοποιηθούν τρία λιμάνια, ο Πειραιάς, το Λαύριο, η Ραφήνα, η Ελευσίνα, εάν γίνει αυτό, θα καταργηθεί ο γενικός κανονισμός προσωπικού στο λιμάνι του Ο.Λ.Π., ο οποίος έχει γίνει με τη διαδικασία συλλογικής σύμβασης και θα γίνει νέος με απόφαση του Δ.Σ. χωρίς τη διαδικασία των συλλογικών συμβάσεων. Άρα, τι πάμε να κάνουμε; Με πρόσχημα την ενοποίηση, να καταργήσουμε τις εργασιακές σχέσεις. Νομίζω, ότι αυτό το πράγμα θα πρέπει ανεξάρτητα της γενικής απόσυρσης που είναι η θέση μας του νομοσχεδίου, να μην υπάρχει στο νομοσχέδιο.
Ρυθμιστική Αρχή Λιμένων. Δεν είναι αυτόνομη, όταν διορίζονται από την Κυβέρνηση, από τους Υπουργούς κάθε δύο χρόνια, αυτό δεν μπορεί να θεωρείται αυτόνομη λειτουργία της Ρ.Α.Λ.. Επιπλέον, δεν υπεισέρχεται σε ένα βασικό σημείο. Στην Ευρώπη όπου υπάρχουν ιδιωτικά λιμάνια σε ένα από τα κύρια ζητήματα που υπεισέρχεται μία τέτοια Ρυθμιστική Αρχή, είναι το θέμα το εργασιακό, για να αποσοβεί το εργασιακό dapping, δηλαδή, τη δυνατότητα την οποία υπάρχει να ανταγωνίζεται ένα λιμάνι με μειωμένο κόστος το άλλο λιμάνι. Εδώ έχουν γίνει πάρα πολλές παρεμβάσεις από το διεθνές δίκτυο εργαζομένων στα λιμάνια, όπου έχει πει, ότι αυτό το οποίο έχει δημιουργηθεί στο λιμάνι της COSCO, αποτελεί ένα καρκίνωμα, το οποίο φοβούνται ότι θα επεκταθεί και στα άλλα λιμάνια, εκεί που δραστηριοποιείται η COSCO. Εδώ, βέβαια, υπάρχουν και οι μνημονιακές παρεμβάσεις στον Ο.Λ.Π. και στον Ο.Λ.Θ. με τις αμοιβές και κυρίως στα μικρά λιμάνια Πάτρα, Βόλο, Ηράκλειο, όπου τους έβαλαν στο ενιαίο μισθολόγιο. Θεωρεί κανένας ότι μπορεί ένα λιμάνι 24ώρου βάσεως να λειτουργήσει ως ληξιαρχείο; Όποιος αυτό το λέει, ας χαίρεται και την προσπάθεια για αναπτυξιακή διαδικασία της χώρας.
Όσον αφορά στο δίκτυο των λιμανιών δύο παρατηρήσεις. Είναι αυθαίρετο χωρίς να υπάρχει συνολική πολιτική για τα λιμάνια, πρόχειρο χωρίς τη δυνατότητα συνεργειών και του στοιχείου της αμοιβαιότητας. Θεωρώ ότι είναι μια πρόχειρη κατάσταση. Θέση δική μας είναι ο δημόσιος χαρακτήρας των λιμανιών και οι θεσπισμένες εργασιακές σχέσεις.
Ζητάμε την απόσυρση του σχεδίου νόμου. Είμαστε αλληλέγγυοι με τις θέσεις για τα άλλα ζητήματα της Π.Ν.Ο. και των εργαζομένων υπαλλήλων.
Θέλω να τονίσω ότι όλα τα Κόμματα θα πρέπει να πάρουν θέση πάνω στο βασικό ζήτημα της ιδιωτικοποίησης των λιμανιών, γιατί δεν είναι ένα ευκαιριακό θέμα μιας Κυβέρνησης, αλλά είναι εθνικό ζήτημα.
